ਸਫ਼ਰ ਮੇਂ ਧੂਪ

ਸਫ਼ਰ ਮੇਂ ਧੂਪ ਤੋ ਹੋਗੀ, ਜੋ ਚਲ ਸਕੋ ਤੋਹ ਚਲੋ
ਸਭ ਹੀ ਹੈਂ ਭੀੜ ਮੇਂ ਤੁਮ ਭੀ ਨਿਕਲ਼ ਸਕੋ ਤੋਹ ਚਲੋ

ਕਿਸੀ ਕੇ ਵਾਸਤੇ ਰਾਹੇਂ ਕਹਾਂ ਬਦਲਤੀ ਹੈਂ
ਤੁਮ ਅਪਨੇ ਆਪ ਕੋ ਖ਼ੁਦ ਹੀ ਬਦਲ ਸਕੋ ਤੋਹ ਚਲੋ

ਯਹਾਂ ਕਿਸੀ ਕੋ ਕੋਈ ਰਾਸਤਾ ਨਹੀਂ ਦੇਤਾ
ਮੁਝੇ ਗਿਰਾ ਕੇ ਅਗਰ ਤੁਮ ਸੰਭਲ ਸਕੋ ਤੋਹ ਚਲੋ

ਕਹੀਂ ਨਹੀਂ ਕੋਈ ਸੂਰਜ ਧੂਆਂ ਧੂਆਂ ਹੈ ਫਜ਼ਾ
ਖ਼ੁਦ ਅਪਨੇ ਆਪ ਸੇ ਬਾਹਰ ਨਿਕਲ਼ ਸਕੋ ਤੋਹ ਚਲੋ

ਯਹੀ ਹੈ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਕੁਛ ਖ਼ਵਾਬ ਚੰਦ ਉੱਮੀਦੇਂ
ਇਨ ਹੀ ਖਿਲੌਣੋ ਸੇ ਤੁਮ ਭੀ ਬਹਿਲ ਸਕੋ ਤੋਹ ਚਲੋ

- ਨਿਦਾ ਫ਼ਾਜ਼ਲੀ

ਜਬ ਸੇ ਕਰੀਬ ਹੋ ਕੇ ਚਲੇ

ਜਬ ਸੇ ਕਰੀਬ ਹੋ ਕੇ ਚਲੇ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਸੇ ਹਮ
ਖੁਦ ਅਪਨੇ ਆਈਨੇ ਕੋ ਲਗੇ ਅਜਨਬੀ ਸੇ ਹਮ

ਕੁਛ ਦੂਰ ਚਲ ਕੇ ਰਾਸਤੇ ਸਬ ਏਕ ਸੇ ਲਗੇ
ਮਿਲਨੇ ਗਏ ਕਿਸੀ ਸੇ ਥੇ, ਮਿਲ ਆਏ ਕਿਸੀ ਸੇ ਹਮ

ਅੱਛੇ ਬੁਰੇ ਕੇ ਫ਼ਰਕ ਨੇ ਬਸਤੀ ਉਜਾੜ ਦੀ
ਮਜਬੂਰ ਹੋ ਕੇ ਮਿਲਨੇ ਲਗੇ ਹਰ ਕਿਸੀ ਸੇ ਹਮ

ਸ਼ਾਅਇਸਤਾ ਮਹਿਫਿਲੋਂ ਕੀ ਫਿਜ਼ਾਓਂ ਮੇਂ ਜ਼ਹਿਰ ਥਾ
ਜ਼ਿੰਦਾ ਬਚੇ ਹੈਂ ਜ਼ਹਿਨ ਕੀ ਆਵਾਰਗੀ ਸੇ ਹਮ

ਅੱਛੀ ਭਲੀਹ ਥੀ ਦੁਨੀਆ ਗੁਜ਼ਾਰੇ ਕੇ ਵਾਸਤੇ
ਉਲਝੇ ਹੁਏ ਹੈਂ ਅਪਨੀ ਹੀ ਖੁਦ-ਆ-ਗਾਹੀ ਸੇ ਹਮ

ਜੰਗਲ ਮੇਂ ਦੂਰ ਤਕ ਕੋਈ ਦੁਸ਼ਮਨ ਨਾ ਕੋਈ ਦੋਸਤ
ਮਨਹੂਸ ਹੋ ਚਲੇ ਹੈਂ ਮਗਰ ਬਾਮਬੇ ਸੇ ਹਮ

-ਨਿਦਾ ਫ਼ਾਜ਼ਲੀ