Saturday, September 19, 2020

ਪਿੰਜਰ ਦੀ ਕੈਦ


ਇਹ ਹੱਡ ਮਾਸ ਦਾ ਪਿੰਜਰ
ਆਜ਼ਾਦ ਹੈ
ਪਰ ਇਸ ਪਿੰਜਰ ਦੀ ਜੂਨ 
ਮੇਰੀ ਹੋਂਦ ਕੈਦ ਹੈ 

ਮੇਰੀ ਹੋਂਦ ਅਕਸਰ 
ਵਾਜਾਂ ਮਾਰਦੀ ਹੈ
ਪਰ ਇਸ ਸੰਨਾਟੇ ਦੀ ਛਾਵੇਂ   
ਮੇਰੀ ਜ਼ਬਾਨ ਕੈਦ ਹੈ 

ਇਸ ਜ਼ਬਾਨ ਦੇ ਅੱਖਰਾਂ ਨਾਲ 
ਭਰੀ ਇਹ ਰਾਤ ਹੈ 
ਪਰ ਇਸ ਹਨੇਰੇ ਦੇ ਸਾਏ ਵਿਚ   
ਮੇਰੀ ਉੱਮੀਦ ਕੈਦ ਹੈ 
 
ਇਸ ਉੱਮੀਦ ਦਾ ਕਦੋਂ ਤੀਕਣ 
ਸਾਡਾ ਸਾਥ ਹੈ 
ਇਸ ਸਵਾਲ ਦੇ ਜਵਾਬ ਵਿੱਚ 
ਮੇਰੀ ਰੂਹ ਕੈਦ ਹੈ 

Friday, January 27, 2017

ਸ਼ਬਦਾਂ ਦਾ ਬੋਝ

ਕਈ ਵਾਰ ਸੋਚਦਾ ਹਾਂ ਕਿ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਦੇ ਕਿਹੜੇ ਪੜਾਵ ਤੇ ਆਕੇ ਆਪਣੀ ਮਾਂ ਬੋਲੀ ਵਿਚ ਲਿਖਣਾ ਮਸ਼ੱਦਦ ਦਾ ਕੰਮ ਹੋ ਗਿਆ?

ਜਦ ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ ਅਨਾਪ ਸ਼ਨਾਪ ਬਕਵਾਸ ਕਰਨੀ ਹੁੰਦੀ ਏ ਤਾਂ ਉਂਗਲੀਆਂ ਧੜਾਧੜ ਚਲਦਿਆਂ ਹਨ। ਕੀ ਇਹ ਸਿਰਫ ਇਸ ਚੀਜ਼ ਦਾ ਨਤੀਜਾ ਹੈ ਕੇ  ਤਕਰੀਬਨ ਪਿੱਛਲੇ 13 ਸਾਲਾਂ ਤੋਂ ਮੈਂ ਪਹਿਲਾਂ ਪੰਜਾਬੀ ਨਾਲੋਂ ਵੱਧ ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਤੇ ਮੁੜ ਲਿੱਖਣ ਨਾਲੋਂ ਵੱਧ ਟਾਈਪ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹਾਂ।

ਪਰ ਕੀ ਇਸ ਗੱਲ ਦਾ ਜੁਆਬ ਸਿਰਫ਼ ਐਨਾ ਹੀ ਹੈ? ਇਹ ਬਹੁਤ ਹੀ (underwhelming) ਨਿਰਾਸ਼ਜਨਕ ਹੈ। ਵਿਅੰਗਮਈ ਗੱਲ ਇਹ ਹੈ ਕਿ ਇਸ ਖ਼ਿਆਲ ਨੂੰ ਬਿਆਨ ਕਰਨ ਲਈ ਵੀ ਮੇਰੇ ਕੋਲ ਪੰਜਾਬੀ ਅੱਖਰ ਪੂਰੇ ਨਹੀਂ ਪੈ ਰਹੇ।

ਚਲਦਾ। 

Saturday, April 16, 2016

ਸੂਰਜ ਅੱਗ ਲਾਈ ਏ

ਸਮੇਂ ਦੇ ਹੇਰ ਨੇ 
ਬੜੇ ਮੂੰਹ ਫੇਰ ਨੇ 
ਮਨ ਹਰਜਾਈ ਨੇ 
ਜਿੰਦ ਬੰਨ੍ਹੇ ਲਾਈ ਏ 

ਕੀ ਆਖਾਂ ਤੈਨੂੰ ਮੈਂ 
ਬੋਲ ਮੁੱਕੇ ਪਏ ਨੇ 
ਦਿਸਦਾ ਵੀ ਕੁਝ ਨਹੀਂ 
ਹਨੇਰੇ ਦੀ ਪਰਛਾਈ ਏ 

ਹੱਡਾਂ ਦਾ ਖੂਨ ਏ 
ਪਸੀਨੇ ਦੀ ਕਮਾਈ ਏ 
ਰੂਹ ਬਾਲ ਬਾਲ ਕੇ 
ਸੂਰਜ ਅੱਗ ਲਾਈ ਏ 


Thursday, September 24, 2015

ਕੀ ਸਚ ਕੀ ਝੂਠ

ਅਸਾਂ ਗੀਤ ਹਿਜਰ ਦੇ ਬਣਾ ਦਿੱਤੇ
ਹਿਜਰ ਤਾਂ ਸਾਥੋਂ ਨਿਭਿਆ ਨਹੀਂ
ਇਹ ਦਿਲ ਤਾਂ ਐਵੇਂ ਡੋਲ ਗਯਾ
ਕੁਝ ਵੀ ਤਾਂ ਸਾਥੋਂ ਖੁੰਝਿਆ ਨਹੀਂ

ਲਫਜਾਂ ਦੀ ਦਰਗਾਹ ਪਾਤਰ ਕੋਲ
ਕੋਲ ਬਟਾਲਵੀ ਪੀੜਾਂ ਦਾ ਪਰਾਗਾ ਹੈ
ਸਾਹਿਰ ਦੀ ਪ੍ਰੀਤਮ ਛੁੱਟ ਗਈ
ਵਾਰਿਸ ਸ਼ਾਹ ਵੀ ਕਿਸੇ ਦਾ ਰਾਂਝਾ ਹੈ

ਕੀ ਸਚ ਆਖਦੈਂ ਤੂੰ ਪਾਲ ਸਿਓਂ
ਜਾਂ ਖਲ੍ਕਤ ਸ਼ੁਦਾਈ ਬਣਾਈ ਜਾਂਦੈਂ 
ਕਿਓ' ਵਲੂੰਡਦਾ ਸ਼ਾਮ ਦਾ ਹਨੇਰਾ ਤੈਨੂੰ
ਕੀ ਆਪ ਨੂੰ ਵੱਡ ਵੱਡ ਖਾਈ ਜਾਂਦੈਂ

ਜੱਗ ਰੁਸ਼ਨਾਈ ਅੱਖਾਂ ਚੁੰਧਿਆਈਆਂ
ਅੰਦਰ ਝਾਕ ਹਨੇਰਾ ਜਾਪਦਾ ਏ
ਕੀ ਸਚ ਕੀ ਝੂਠ ਹੁਣ ਰੱਬ ਜਾਣੇ
ਪਾਲ ਸਿਓਂ ਨਾ ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਕੁਝ ਆਖਦਾ ਏ



Saturday, June 6, 2015

ਖ਼ਲਿਸ਼ ਏ ਦਿਲ ਨਹੀਂ ਮਯੱਸਰ

 ਖ਼ਲਿਸ਼ ਏ ਦਿਲ ਨਹੀਂ ਮਯੱਸਰ, ਜੋ ਸੀਨੇ ਤਕ ਨਹੀਂ ਆਤੀ 
ਜ਼ਾਹਿਰ ਹੈ ਸ਼ਿਕਸਤ ਏ ਹਸਰਤ, ਕਿਊਂ ਨਜ਼ਰ ਹਕੀਕਤ ਨਹੀਂ ਆਤੀ 

ਆਬ-ਏ-ਜ਼ਰ ਸੇ ਉਕੇਰਤੇ ਹੈਂ, ਰੇਸ਼ਮ ਪੇ ਹਰਫ਼ ਰੋਜ਼ 
ਮੇਹਕ ਸਮਨ ਸੀ ਆਤੀ ਹੈ, ਆਫਤ-ਏ-ਜਾਨ ਨਹੀਂ ਆਤੀ 

ਗੁੰਜਾਇਸ਼ ਵਕਤ ਕੀ ਅਕਸਰ, ਮੇਹ੍ਜ਼ ਪਹਰ ਭਰ ਹੀ ਸਹੀ 
ਸਬਬ ਏ ਰੂ-ਬ-ਰੂ ਤੋ ਦੂਰ, ਅਕਸਰ ਯਾਦ ਭੀ ਨਹੀਂ ਆਤੀ 

ਤਕ਼ਰੀਰ ਬੁਤ-ਏ-ਹਯਾਤ ਸੇ ਹੋਤੀ ਹੈ ਸ਼ਬ ਓ ਰੋਜ਼ 
ਦਮ ਏ ਵਿਸਾਲ ਕੀ ਫਿਰ ਭੀ ਕੋਈ ਤਦਬੀਰ ਨਜ਼ਰ ਨਹੀਂ ਆਤੀ 

ਮਕਾਮ ਏ ਅਸ਼ਕ ਮੇਂ ਸੁਲਗਤੀ ਹੈ ਆਤਿਸ਼-ਏ-ਰਸ਼ਕ 
ਰਗੋਂ ਮੇਂ ਦੌੜਤੀ ਯੇ ਫਸੁਰਦਗੀ ਯੂੰ ਹੀ ਨਹੀਂ ਆਤੀ 

ਨਿਸ਼ਾਨ-ਏ-ਉਲਫ਼ਤ ਅਸਦ, ਜ਼ਖਮ -ਏ- ਹਿਜਰ ਤੋ ਕਿਆ 
ਨਾ ਜੁਮ੍ਬਿਸ਼ ਲਬੋਂ ਪਰ, ਸ਼ਿਕਨ ਰੋਖ ਪਰ ਨਹੀਂ ਆਤੀ  


Click ਅੱਗੇ ਪੜ੍ਹੋ for english transliteration, and some word meanings.

Tuesday, December 25, 2012

शायर का चश्मा

किसी साधारण सी शाम में,
जब कल्पना अँधेरे में समाती है,
अकेलेपन की चौखट पर,
जब कविता भी साथ छोड़ जाती है,
मन चक्क्षु से दृष्टिहीन हो कर,
शायर भी टूट जाया करते हैं।

टूटे हुए शायर अक्सर,
खुद से बातें करते हैं,
निर्जीव वस्तुओं में भी,
सरासर ही जीवन भरते हैं।
ऐसे एक शायर का चश्मा,
आक्स्मयक जीवित हो जाता है,
कुछ दिल से बातें करता है,
कुछ यूं फिर वोह इतराता है।

एक शायर का चश्मा,
दुनिया देखा करता है,
टेढ़ी-मेढ़ी दुनिया को,
बार-बार ये सीधा करता है।
बेरंगी-फीकी सी दुनिया,
में ये रंग भी भरता है,
रोते हस्ते अचंभ कुछ चेहरे,
इसी में सिमटा करते हैं,
महफ़िल मय्यत सब के नज़ारे,
इसी से गुज़रा करते हैं।

नगमों पे वाह वाह मिलती है,
लोग कहते हैं दिल से लिखता है,
शब्द जो दिल को छूते हैं,
शायर के चश्मे से परखा करते हैं।

- अ.प.स. 



Here is the transliteration for those who can't read hindi.

Monday, December 10, 2012

ਰਾਤ ਆਣ ਵੜਦੀ ਏ

ਚੁਪ ਚਾਪ ਹੌਲੀ ਹੌਲੀ
ਕਦਮਾਂ ਦੀ ਵਾਟ ਪਿੱਛੇ
ਸਾਵੇਂ ਸਾਵੇਂ ਟਿੱਪ ਟਿੱਪ
ਰੋਜ਼ ਰੋਜ਼ ਘੜੀ ਮੁੜੀ
ਦਸਦੀ ਨਾ ਪੁੱਛਦੀ ਏ
ਅੰਬਰ ਦੀ ਚੌਖਟ ਤੇ
ਰਾਤ ਆਣ ਵੜਦੀ ਏ

ਕਾਲੀ ਰਾਤ ਮਰਜਾਣੀ ਇਹ
ਕੱਲੀ ਕਦੇ ਆਂਉਦੀ ਨਹੀ
ਟਿਮ ਟਿਮ ਚੰਦ ਤਾਰੇ
ਲੂੰ ਲੂੰ ਦੀਵੇ ਲਾਟਾਂ
ਜਾਗਦੀ ਨਾ ਸੌਂਦੀ ਏ
ਨਾਲ ਯਾਦਾਂ ਦੀ ਹਨੇਰੀ ਚ
ਕਦੇ ਕਦੇ ਭੁੱਲੇ ਵਿਸਰੇ
ਕੁਝ ਖਿਆਲ ਆਣ ਵੜਦੀ ਏ

ਭੁੱਲੇ ਵਿਸਰੇ ਚੰਗੇ ਸਨ
ਯਾਦਾਂ ਦੀ ਪਟੋਲੀ ਚ
ਥੋੜੇ ਮਿੱਠੇ ਬਹੁਤੇ ਕੌੜੇ 
ਕੁਝ ਨਿਭੜੇ ਬਹੁਤੇ ਅਧੂਰੇ 
ਨਿੱਕੀਆਂ ਨਿੱਕੀਆਂ ਜਿੰਦਾਂ ਦੇ
ਕੁਝ ਛੋਟੇ ਵੱਡੇ ਸੁਪਨੇ
ਫਿਰ ਫਰੋਲਨ ਆਣ ਵੜਦੀ ਏ



- ਅ.ਪ.ਸ.

I wrote this a while ago, publishing it now. I don't know why suddenly this song is on my mind, so please bear with it. Maybe it will cheer you up after reading the piece of crap above. Bullah, I don't know who I am...
The original video disappeared. Now, a different song is on my mind. Don't worry, let's sing..